เที่ยวบิน 457 จากปักกิ่งกำลังลงจอด
พระเจ้าช่วย
พระเจ้า ขอโทษค่ะ
หลีกหน่อย เหตุด่วนค่ะ หลีกด้วยค่ะ
ขอโทษค่ะ
เรช
อยู่นี่เอง
- ไง - ว่าไง
แล้วนี่ๆ
ไปจีนเป็นยังไงบ้าง นาย
ก็ดีนะ
- อ้าว ไปโดนอะไรมา - อะไรเหรอ
- นั่นมัน เธอเลือดออก - งั้นเหรอ
- พระเจ้าช่วย - อ้าวดูสิ จริงด้วย
เอาเถอะ เรื่องฉันพอได้แล้ว คุณชายที่เพิ่งกลับจากเมืองตะวันออก
มาเร็ว ฉันอยากรู้ทุกเรื่องเลย
ทุกเรื่องเลย
จะให้เริ่มจากไหนดี
นี่คือจูลี่ จูลี่ นี่เรเชล
สวัสดี
ฉันเอานี่มา
- อ๋อ - นี่ไม่ได้เอามาให้นาย
แต่เอามาให้เธอ
ยินดีต้อนรับสู่ประเทศของเรา
ขอบคุณ ฉันมาจากนิวยอร์กน่ะ
งั้นไม่เป็นไร เอามาห้ามเลือดแล้วกัน
โอเค
ไปเอากระเป๋าไหม
- โอเค - โอเค
ไม่น่า
ฉันบอกเลย เธอไปที่สนามบิน และจะรุกรอสส์เต็มที่เลย
ตายแล้ว นี่เรื่องใหญ่เลย
นี่มันยิ่งกว่าเรื่องใหญ่ นี่มัน...
เออ อะไรที่โตกว่าใหญ่เหรอ
- นี่เหรอ - ใช่
พวกนาย ไปตัดผมมาเหรอ
ใช่ๆ เป็นเพราะวีดัล บุฟเฟย์แท้ๆ
เพราะว่า ก็นะ
"ถ้าคุณออกมาไม่ดูดี เราก็ดูไม่ดี"
ฉันชอบเสียงนั้น
- พวกเธอ - อ้าว
เรเชล
สนามบินๆ
รอสส์ไม่ได้มาคนเดียว
จูลี่
โอบหล่อน
ตะคริว ตะคริวกิน
ฉันว่าเธอพยายาม จะบอกอะไรเราสักอย่าง
เร็วเข้า หาคำกริยา
นายแหละ นาย
นายบอกว่าเขาชอบฉัน
นาย นายมัน...
นายมันพวกยืดยาด
ไม่เป็นไรหรอกเรช เราเอากระเป๋ามาแล้ว
- ไง สวัสดี - ว่าไง
จูลี่ นี่น้องสาวฉัน มอนิก้า
- นี่แชนด์เลอร์ - ไง
ไงฟีบี้ สวัสดี
- โจอี้ เป็นไงบ้าง - สวัสดี
โอเค
ทุกคน นี่จูลี่
จูลี่
- ไงคะ - ไงครับ
- ว่าไง - สวัสดี
สวัสดี แต่ฉันไม่ได้มานี่ พวกคุณยังไม่ได้เจอฉัน
พรุ่งนี้ฉันจะสร้างความประทับใจแรก ได้ดีกว่านี้เยอะ
ตอนที่ไม่ได้เพิ่งใช้เวลา 20 ชั่วโมง บนเครื่อง
- แล้วก็รถบัส - พระเจ้าช่วย
- ที่มีคนที่คอยกรีดร้อง ให้ตาย - แล้วก็ถ่มน้ำลาย
- แล้วก็ยัง... - นี่ทุกคนต้องฟังเรื่องนี้
เราอยู่บนรถบัสที่ดูเก่า สัก 200 ปีได้ใช่ไหม
อย่างน้อย 200 ปีแหละ
- แล้วไอ้คนนี้... - แล้วไก่ก็ขี้บนตักเธอ
อุ๊ย ขอโทษที
ฉันเผลอเล่าตอนจบไปแล้วใช่ไหม
ฉันเพิ่งรู้เรื่องนี้บนแท็กซี่ แล้วในหัวก็มีแต่เรื่องนี้
นี่มันยอดเลย คือว่า
มันเกิดขึ้นได้ยังไงเหรอ
คือว่าฉันกับรอสส์ เรียนปริญญาโทด้วยกัน
แล้วเราก็ไม่ได้เจอกันเลย ตั้งแต่เรียนจบ
พอฉันไปถึงจีน ทายสิว่าใครเป็นคนดูแลการขุด
จูลี่ไง
จูลี่ เยี่ยมเลยใช่ไหมล่ะ
นี่มันเป็นเรื่องยอดเยี่ยม แบบว่าเตะให้ตาย
ถุยน้ำลายใส่หน้ามันเลย ว่าไหม
มันเป็นคำที่เขาพูดกันน่ะ
โอเค เราแค่อยากแวะมาทักทายเฉยๆ
แล้วเดี๋ยวเราจะไปหาลูกฉันกัน
เสร็จแล้วก็จะกลับไปพักผ่อน
เวลาของเราตอนนี้ มันหกโมงเย็นวันพรุ่งนี้แล้ว
โอเค แต่ฟังนะ ไม่ต้องบอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ
ฉันชอบให้เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์
- แล้วเจอกัน - ไปล่ะ
(เซ็นทรัลเพิร์ก)
- ไงเรช ขอกาแฟหน่อยได้ไหม - ได้สิ
- ขอบคุณ - ไงเรช ฉันขอ...
- คุยกับเขาหรือยัง - ยัง
งั้นก็ไม่ได้
แล้วมันเกิดบ้าอะไรกับนาย ที่จีนล่ะเนี่ย
ก่อนนายไป นายยังหลงรักคนนั้นหัวปักหัวปำ
ก็ใช่ มันก็ใช่
แต่ในหัวฉันมันมีเสียงเล็กๆ คอยบอกว่า
"มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ตัดใจเถอะ"
แล้วนายรู้ไหมว่านั่นเสียงใคร
พระเจ้าเหรอ
เสียงนายแหละ เพื่อน
ไม่แน่นะ พระเจ้าอาจเลียนเสียงฉัน
ฟังนะ นายพูดถูก โอเคไหม เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนคนหนึ่ง
แค่นั้น
แล้วจากนั้น ฉันก็เจอจูลี่ แล้วก็
ไม่รู้สิ เรามีช่วงเวลาดีๆ ตอนอยู่ด้วยกัน
และฉันต้องบอกเลยว่า ถ้าไม่ใช่เพราะนาย
ฉันก็คงไม่ได้คบกับหล่อน
นายติดหนี้ฉันนะ พรรคพวก
นี่น้ำมะนาวของนาย
ฉันไม่ได้สั่งน้ำมะนาว
งั้นนายรีบเอาไปคืนดีกว่า เพราะว่าเดี๋ยวเขาจะคิดเงินนาย
- แต่ว่า... - ไปสิๆ เร็วเข้าๆ
โอเค
ได้ความว่าไงบ้าง
เขาว่า...
เขาว่า พวกเขามีเวลาดีๆ ตอนอยู่ด้วยกัน
ขอโทษนะ
อะไรนะ
แต่มันก็ยังมีข้อดีอยู่ ถ้าเธออยากคิดดูให้ดีๆ
คือเขาตัดสินใจเรื่องนั้น ด้วยตัวเขาเอง
ไม่ได้มีอะไรดลใจเลย ไม่มีเลย
แล้วมันมีข้อดียังไง
เธอต้องอยากคิดดูให้ดีจริงๆ แน่
ย้อนแย้งดีที่ในคาบพละ คนพวกนี้ไม่มีใครเลือก
นี่ฟีบส์
รู้ไหมฉันคิดอะไรอยู่
โอเค
ทำยังไง...
เธอไม่ได้มีเซ็กส์มานานมาก เลยคิดว่ามันเปลี่ยนไปหรือยังนะ
ไม่ใช่ ถึงตอนนี้ฉันจะคิดแบบนั้นแล้ว
โอเค แล้วเธอคิดอะไรอยู่
ฉันคิดว่าเธอตัดผมให้พวกหนุ่มๆ ออกมาดูดีมากเลย
เลยคิดว่าเธอน่าจะอยากตัดให้ฉันบ้าง
ไม่
ทำไมล่ะ
ก็แค่ฉัน...
ฉันเป็นคนจู้จี้ แล้วก็เจ้ากี้เจ้าการแบบสุดๆ
เธอเปล่านี่
ใช่ ฉันเปล่า แต่เธอเป็น
ฉันแค่อยากถนอมความรู้สึกเธอ
สวัสดีครับ
อ้าว ว่าไง
ได้ แป๊บนะ
รอสส์ โทรศัพท์ จูลี่โทรมา
สวัสดี ว่าไง
นี่
มีใครรู้จักช่างตัดชุดดีๆ ไหม
นายอยากแก้ทรงชุดเหรอ
เปล่าๆ ฉันแค่อยากให้คนเอาชอล์ก มาวาดรูปฉันเล่น
นายไปหาแฟรงกี้สิ บ้านฉันไปร้านเขาตลอดเลย
เขาตัดสูทตัวแรกให้ฉันตอนฉันอายุ 15
เดี๋ยว ไม่ใช่สิ 16
ไม่ โทษที 15
โอเค ปี 1990 มันเมื่อไหร่นะ
โอเค ถ้ามันไม่ได้ก็ไม่ต้องไปฝืน
โอเคๆ ไว้เจอกันทีหลังนะที่รัก
โอเค แค่นี้นะ อะไรนะ
โห น่ารักจังเลย
ไม่ๆ โอเค เธอวางสิ
ไม่ เธอน่ะ โอเค
โอเค
หนึ่ง สอง สาม
เธอก็ไม่ยอมวางเหมือนกัน
- หล่อนไม่ยอมวาง - หล่อนไม่ยอมวาง
โอเค ไม่ๆ เธอวางก่อนสิ
เธอแหละ เธอ...
โทษที นึกว่านายหมายถึงฉัน
เรเชล
- เดี๋ยวฉันโทรกลับไป - โอเคจ้า
ไง ที่รัก โทษที สายหลุดน่ะ
ไม่เอา เธอวางก่อน
โอเคๆ มันเกิดเรื่องแบบนี้ กับฉันได้ยังไง
สัปดาห์ก่อน สองสัปดาห์ก่อน ฉันเป็นปกติดี
รอสส์ก็เป็นแค่รอสส์ ผู้ชายคนหนึ่ง
แต่อยู่ดีๆ เขากลายมาเป็น รอสส์
เป็นผู้ชายแสนดีที่ฉันแตะต้องไม่ได้
ที่รัก ฉันก็อยากให้เธอได้กับเขา
ฉันรู้จ้ะ
ฉันก็แค่ต้องทนกับมัน
ฉันต้องออกไปจากที่นี่
โอเค ฉันไม่สนว่าใครจะพูดอะไร มีบางอย่างกวนใจเธออยู่
รู้ไหม ฉันว่าตอนฉันอายุ 16
น่านะ แค่เอาข้างหลังออกนิดเดียว
ก็ยังขอปฏิเสธ
อรุณสวัสดิ์
- ไง - ไง
พวกนายช่วยหลับตาไว้สักเดี๋ยวได้ไหม
ไม่ๆ ฉันไม่ตกหลุมพรางเธออีกหรอก
มีเรื่องอะไร
คือว่าเมื่อคืน ฉันทำเรื่องงี่เง่านิดหน่อยไว้
เธอทำเรื่องงี่เง่าอะไรไป
อรุณสวัสดิ์ทุกๆ คน
แหวะ
โอเค เปาโล ไปแต่งตัวหน่อยดีกว่าไหม
- แล้วจะไปไหนก็ไป โอเคนะ - โอเคๆ
- ลาก่อน - ลานะ
มันเกิดขึ้นได้ยังไง เรเชล
ไม่รู้สิ แบบว่าไปบังเอิญเจอเขาเข้าเมื่อคืน
- ที่ไหน - ที่อพาร์ตเมนต์เขา
นี่น้ำผลไม้หรือเปล่า
แล้วเรื่องที่เธอทิ้งเขา เพราะเขามาเกาะแกะฟีบี้ล่ะ
พระเจ้า ก็ใช่ ฉันมันน่าสมเพช พวกขี้แพ้
เธอไม่ได้น่าสมเพชนะ ที่รัก เธอแค่กำลังเศร้า
ใช่ หลายคนก็เผลอทำเรื่องโง่ๆ ตอนที่ตัวเองกำลังเสียใจ
ให้ตายสิ ถ้าทุกครั้งที่ฉัน คบกับผู้ชายที่หวังว่า...
แต่ว่านี่เป็นเรื่องที่เธอ ทำพลาดไปอย่างร้ายแรง
- ไง - ว่าไง
ว่าไง
โทษทีที่มาช้า เรามัวแต่...
ก็มีการเกาะแกะ
- ไง รอสส์ - ไง เปาโล
นายมา...
นายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
มาทำราเกล
เขากลับมาแล้วล่ะสิ
เขากลับมาแล้ว มีปัญหาเหรอ
เปล่า ไม่มีปัญหา
ก็ดี ดีที่ไม่มีปัญหา
โอเค นายต้องเลิกเอามือจับก้นฉัน
ถึงจะมีเบเกิลแสนอร่อย และเรื่องตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
แต่ฉันมีกางเกงที่ต้องเอาไปแก้ทรง
เออ แชนด์เลอร์ ไปเจอแฟรงกี้แล้ว บอกเขาว่าโจอี้ ทริบบิอานี่ฝากสวัสดี
เขาจะเข้าใจดี
นายแน่ใจเหรอว่าเขาจะเข้าใจ รหัสลับนั่นได้
รู้ไหม ก็ตลกดีนะ
ครั้งล่าสุดที่เปาโลมาที่นี่ ผมฉันสั้นแล้วก็ดูดีกว่านี้มาก
ก็ได้
โอเค
แต่เธอต้องสัญญาว่าเธอจะไม่คอยสั่ง เจ้ากี้เจ้าการตลอดเวลา
และก็ไม่ทำตัวเป็นมอนิก้า
สัญญา
โอเค ไหนดู
พวกเธอบางเส้นจะต้องถูกตัด บางส่วนก็ไม่ต้อง
แต่สัญญาเลยว่า พวกเธอจะไม่เจ็บแม้แต่นิด
โอเค
- โอเค พอแล้ว ฉันเลิกแล้ว - อะไร ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย
ใช่ แต่หน้าแบบนั้น คนที่ไว้ใจอีกคน เขาไม่ทำกันหรอก โอเคไหม
ทำหน้าแบบนั้นมันเหมือนคนที่ ไม่ไว้ใจอีกคนหนึ่ง
ฉันขอโทษ ฟีบี้ มันก็แค่
นี่มันสั้นกว่า ที่เราคุยกันไว้ไปหน่อย
ใจเย็นหน่อยได้ไหม
ฉันรู้น่าว่าทำอะไรอยู่
ฉันรู้ว่าผมเขาเป็นไง
เป็นไง ผมใครนะ
เดมี มัวร์
เดมี มัวร์ไม่ใช่ผู้ชายนะ
ก็เขาเป็นผู้ชายในเรื่องอาร์เทอร์ กับเรื่องเท็น
นั่นมันดัดลีย์ มัวร์
ฉันบอกว่าฉันจะเอาทรงเดมี มัวร์
โอ๊ย ตายแล้ว
ไม่นะ
พระเจ้าช่วย
พระเจ้าช่วย ฉันขอโทษ
เดมี มัวร์คือคนไหน
เป็นนางเอกที่เล่น "ร้อนพยาบาท"
"ข้อเสนอที่รักนี้มิอาจกั้น" "วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก"
อ๋อ ที่ผมหล่อนสวยๆ
ใช่น่ะสิ
พระเจ้า
(ร้านตัดเสื้อตามสั่งเซเลสทีน การตัดชุดคืองานศิลปะ)
อยากให้ขอบขากางเกงยาวเท่าไรล่ะ
อย่างน้อยก็ ยังให้มีความยาวกางเกงอยู่
ฉันเข้าใจนะ
โอเค
ทีนี้เดี๋ยวมาวัดตะเข็บด้านใน
เธอเป็นไงบ้าง
ตอนนี้ยังบอกไม่ได้
เธอพักอยู่ เป็นสัญญาณที่ดี
แล้วผมเธอล่ะ
ฉันจะไม่โกหกนายหรอก รอสส์ มันดูไม่ค่อยดี
ฉันเอากิ๊บติดไว้ข้างหนึ่ง ดูเหมือนจะทำให้มันไม่หยิกได้
เราเข้าไปดูเธอได้ไหม
ผมนายดูดีเกินไป มันจะทำให้เธอยิ่งใจเสีย
- รอสส์ นายน่าจะเข้าไป - อือ
แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง
ก็โอเค
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
อะไร
ฟังนะเรช ฉันดูออกเวลาที่ ผู้หญิงกำลังหดหู่แล้วก็อ่อนแอ
เป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งของฉัน
โจอี้ ตอนที่ฉันเห็นเขา ลงเครื่องมากับยัยนั่น
ฉันคิดว่านั่นเป็น จุดต่ำสุดของชีวิตฉันแล้ว
แต่วันนี้มันเหมือนมีจุดต่ำที่สุด กองอึอีก 50 ฟุต แล้วค่อยเป็นฉัน
- เธอต้องบอกความรู้สึกเธอกับรอสส์ - ไม่เอาน่า
ฉันจะไปบอกเขาได้ยังไง
- แล้วจูลี่ล่ะ - จูลี่ทำไม
พวกนั้นเพิ่งคบกันได้แค่สองสัปดาห์
รอสส์หลงรักเธอมาตั้งเป็นสิบปี
- ไม่รู้สิๆ - นี่ เรชๆ
ฉันเคยผ่านผู้หญิงมามาก
ที่จริง ฉันก็เคย ผ่านผู้หญิงของใครต่อใครมามาก
ที่จะพูดคือ
ฉันไม่เคยรู้สึกกับใคร แบบที่รอสส์รู้สึกกับเธอ
จริงเหรอ
นี่ สหาย
ขอคุยด้วยแป๊บสิ
ช่างตัดชุดของนาย
เป็นคนที่แย่มากๆ
แฟรงกี้น่ะเหรอ นายว่าอะไรของนาย
มีเรื่องอะไรกัน
ช่างตัดชุดของโจอี้
ล่วงเกินฉัน
อะไรนะ
ไม่มีทาง ฉันไปตัดชุดกับเขา มาตั้ง 12 ปีแล้ว
ไม่เอาน่า เขาบอกว่าจะวัดตะเข็บข้าง ด้านใน
แล้วเขาก็เอามือมาลูบขาฉัน ขึ้นมาจน...
อะไร
จับเป้า
วัดกางเกงเขาก็ทำกันแบบนั้น
เริ่มจากไล่ขึ้นมาบนขาข้างหนึ่ง แล้วย้ายไปอีกข้างหนึ่ง
ไล่ตามขาอีกข้างขึ้นมา
ย้ายกลับมาข้างเดิม แล้วก็วัดตะเข็บหลัง
อะไร
รอสส์ บอกเขาไปสิ ช่างตัดชุด เขาวัดกางเกงกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ใช่ ใช่สิ ในคุกน่ะ
นายเป็นบ้าอะไร
อะไร
ไม่ใช่เหรอ
พระเจ้าช่วย
ให้เป็นแมรี ไทเลอร์ มัวร์ ยังออกมาดูดีกว่า
แต่ฉันชอบนะ
จริงๆ นะ ฉันว่ามันเต็มสิบเลย
ขอบคุณนะ
ผมฉันฮามากเลย
ไม่เอาน่ามอนิก้า มันอาจจะออกมาแย่กว่านี้ก็ได้
แบบว่า "ก้ำกึ่งระหว่างดวงจันทร์ กับเมืองนิวยอร์ก
อาจฟังดูบ้า แต่เป็นเรื่องจริง"
ขอบคุณนะ
- ฉันต้องไปแล้ว เจอกัน - เจอกัน
ไปนะ เรช
เดี๋ยวสิ นายจะไปแล้วเหรอ
ใช่ ฉันถึงได้บอกว่า "ไปนะ" ไง
- ขอคุยด้วยสักเดี๋ยวได้ไหม - ได้
นี่ เวลาที่หมอเขาตรวจไส้เลื่อน...
ไม่ต้องก็ได้
มีอะไรเหรอ
โอเค คือก่อนอื่นเลย
ฉันกับเปาโลไม่ได้กลับมาคบกัน
มันเป็นแค่เรื่องโง่ๆ ที่ฉันเผลอทำไป
และถ้าฉันย้อนเวลา กลับไปทำใหม่ได้อีกครั้ง
ฉันก็จะไม่ทำ
อีกเรื่องหนึ่ง
อะไร
โอเค
ก่อนฉันจะพูดอะไร ฉันอยากรู้ว่า
นี่มันเหมือนเวลาที่เธอ บอกเลิกกับผู้ชาย
แล้วฉันก็บอกไปว่าฉันคิดยังไง
แล้ววันรุ่งขึ้น เธอก็กลับไปคบกับไอ้คนนั้นอีก
แล้วฉันก็ดูเป็นไอ้งั่ง ใช่หรือเปล่า
- ไม่ๆ ไม่ใช่ - ไม่เหรอ
โอเค งั้นฉันคิดว่าไอ้หมอนั่นมันสถุล
ฉันเกลียดมัน หมายถึง ฉันโคตรจะเกลียดมัน
เกลียดมันมาตลอด
แล้วเธอก็เป็นคนดี เกินกว่าจะอยู่กับคนแบบนั้น
- จริงเหรอ - เรช
เธอคู่ควรกับใครสักคน ที่เห็นคุณค่าของเธอ
คนที่รู้ดีว่าเธอเป็นคนตลก
อ่อนหวาน ยอดเยี่ยม น่ารัก แล้วก็เซ็กซี่แค่ไหน
ใช่ไหม
คนที่ตื่นเช้าขึ้นมาทุกวัน แล้วก็คิดว่า
"พระเจ้า ฉันคบอยู่กับเรเชล"
คนที่ทำให้เธอรู้สึกดี
อย่างที่ฉันรู้สึกกับจูลี่
เมื่อกี้ว่า "อีกเรื่องหนึ่ง" ใช่ไหม
เปล่า ฉันว่านั่นแหละหมดเรื่องแล้ว
- ฉันต้องไปแล้ว โอเคๆ - จ้ะ
ขอบใจ
โอเค
ไม่พ่อ ผมสาบานต่อพระเจ้าเลย กางเกงเขาไม่ได้วัดกันแบบนั้น
ฉันคิดอยู่ว่า จะเอาให้มันสั้นขึ้นหน่อย
แบบผมทรงใหม่ของแอนดี้ แมกดาวล์
- อ๋อ ฉันทำได้นะ - จริงเหรอ
อือ จะตัดตอนนี้เลยไหม
ดีสิ
- โอเค - โอเค
- แล้วเจอกัน - เจอกันจ้ะ
โอเค คราวนี้ฉันต้องเช็ก ให้แน่ใจมากๆ ก่อน
แอนดี้ แมกดาวล์ที่เป็นนางเอก
"ไปงานแต่งงานสี่ครั้ง หัวใจนั่งเฉยไม่ได้แล้ว" ใช่ไหม
ไม่ใช่
ไม่ๆ นั่นรอดดี้ แมกดาวล์
แอนดี้ แมกดาวล์ ผู้ชายที่เล่นเรื่อง "พิภพวานร"
- อ๋อใช่ โอเค - จ้ะ โอเค
- ขอบใจ - ยินดีเลย
คำบรรยายโดย พิชญา พิมลภัทรกุล